انتخاب شهر:
پرسش و پاسخ پزشکی

دستیابی به آرامش



برترین پزشکان ایران در میهن پزشک
دستیابی به آرامش

خوب است باور داشته باشیم که در نهایت دستیابی به آرامش عمیق و پایدار امکان پذیر است. اما همين اميد نيز می تواند خودش به منبع آشفتگی تبدیل شود. چشم دوختن به هدفی بسیار مهم اما عملا دست نیافتنی منجر به سرخوردگی و نومیدی می شود. هر چقدر سرمایه گذاری بیشتری روی آرامش ذهنی مطلق و ایده آل کرده باشیم، هرگونه ناتوانی در حفظ آرامش بیشتر باعث آشفتگی می شود. 


اتفاق روشن و دردناکی است، اما برخورد بین آرزو و رخدادهای واقعی زندگی وجهی کمیک نیز دارد: یک استاد یوگا که سالها در صومعهای دورافتاده در جستجوی آرامش و صلح درونی بوده است، عازم جهان بیرون می شود تا آرمش خویش را به نمایش بگذارد، اما وقتی در فرودگاه نتوانست چمدانش را پیدا کند، آشفته و عصبی شد. رنج او نیست که خنده دار است. ما به آرامی به این مسئله میخندیم که عصبانیت صرفا ناشی از ناتوانی شخصی ما نیست، این جنبه ای عام و اجتناب ناپذیر از وضع بشر است.

 

هرگز نباید در پی حذف مطلق اضطراب باشیم. منابع سرسختی از تشویش همواره در درون ما وجود دارند. فراتر از هر چیز خاصی که ممکن است ما را نگران کند، ما همیشه از اعماق وجودمان و به دلیل ساختار خلقتمان همواره دچار دلهره و اضطراب هستیم. آنچه واقعا با آن روبه رو هستیم اضطراب است به عنوان یک وجه همیشگی زندگی، چیزی تغییرناپذیر، وجودی، سرسخت  و مسئول تباهی بخش عمده ای از فرصت اندکمان بر این کره خاکی.

 

اضطراب وضع بنیادین و همیشگی ماست چون به لحاظ جسمانی موجوداتی به شدت آسیب پذیر هستیم، شبكه پیچیده ای از اندام های شکننده هستیم که همه منتظرند زمانش فرا برسد تا هر وقت دلشان خواست به شکلی فجیع ما را به ناتوانی بیندازند. چون برای تصمیم های مهم زندگی مان اطلاعات کافی نداریم: کم و بیش با چشمان بسته پیش میرویم. چون تخيلهایمان بیش از داشته ها و زندگی مان در جوامعی بسیار پویا و تحت سیطره رسانه هاست که حسادت و بی قراری بخشی ناگزیر از آن هستند. چون ما از نسل اندیشناکترین گونه هستیم، در حالی که سایر گونه های بشر به دست حيوانات له و تکه تکه شده اند.


مهم ترین حرکت مفيد، پذیرش شرایط است. نیازی نیست که بیش از هر چیز دیگر  دچار اضطراب باشیم که چرا اضطراب داریم. احساس اضطراب به هیچ وجه نشانه غلط بودن زندگی مان نیست، بلکه صرفا نشانه زنده بودن ماست. باید بپذیریم که بار تنهایی را به دوش می کشیم. ما اصلا تنها کسی نیستیم که دچار چنین مشکلی است. همگان بیش از آن حدی که بروز می دهند دچار اضطراب هستند.

 

آرامش مطلقا و همیشگی گزینه امکان پذیری نیست. آنچه اهمیت دارد این است متعهد باشیم همیشه سعی کنیم خود را آرامتر کنیم. اگر با شور و شوق تمام خواهان آرامش باشید می توان شما را عاشق حقیقی آرامش دانست، و نه لزوما زمانی که موفق شوی مطلقا همه اوقات آرام باشی. هرقدر هم که لغزشها متعدد باشند، تعهد شما به آرامش، واقعیت دارد."

 دکتر مهدی قاسمی
روانپزشک و روانکاو